Okresy rozliczeniowe w czasie obowiązywania ustawy antykryzysowej

Ustawa antykryzysowa miała na celu łagodzenie skutków kryzysu ekonomicznego. Ustawa dotyczyła osób fizycznych albo prawnych, prowadzących działalność gospodarczą we własnym imieniu. Pracodawcy, którzy zostali nią objęci mogli stosować wiele korzystnych dla siebie rozwiązań prawnych z zakresu prawa pracy. Jednym z nich była możliwość przedłużenia okresu rozliczeniowego czasu pracy pracownika. Zgodnie z przepisami nie obowiązującej już ustawy antykryzysowej, jeśli było to uzasadnione przyczynami obiektywnymi lub technologicznymi, lub dotyczącymi organizacji czasu pracy, okres rozliczeniowy mógł zostać przedłużony, nie więcej jednak niż do 12 miesięcy, przy zachowaniu ogólnych zasad dotyczących bezpieczeństwa i zdrowia pracowników. Stosowanie przedłużonego okresu rozliczeniowego czasu pracy nie mogło jednak naruszać prawa pracownika do odpoczynku. Przedłużenie okresu rozliczeniowego czasu pracy wprowadzane było w układzie zbiorowym pracy lub w porozumieniu z zakładowymi organizacjami związkowymi. W przypadku, kiedy u danego przedsiębiorcy nie działały zakładowe organizacje związkowe przedłużenie okresu rozliczeniowego czasu pracy wprowadzane było w porozumieniu z przedstawicielami pracowników. Przedsiębiorca miała obowiązek przekazać kopię porozumienia właściwemu okręgowemu inspektorowi pracy w terminie 3 dni roboczych od dnia zawarcia porozumienia.