Praca w godzinach nadliczbowych to praca wykonywana ponad obowiązujące pracownika normy czasu pracy, a także praca wykonywana ponad przedłużony dobowy wymiar czasu pracy, wynikający z obowiązującego pracownika systemu i rozkładu czasu pracy. Zasada ta dotyczy zarówno normy dobowej, jaki średniotygodniowej.

Pracownicy często zadają sobie pytanie, dlaczego muszą zostawać po godzinach. Zobowiązanie to wynika z obowiązku dbania przez pracownika o dobro zakładu pracy.

Praca w godzinach nadliczbowych dopuszczalna jest tylko w dwóch przypadkach. Po pierwsze razie konieczności prowadzenia akcji ratowniczej, w celu ochrony życia lub zdrowia ludzkiego, mienia lub środowiska albo usunięcia awarii. A po drugie w przypadku zaistnienia szczególnych potrzeb pracodawcy. Szczególne potrzeby muszą być związane z prowadzeniem przez niego działalności gospodarczej i muszą być inne od zwykłych, normalnych potrzeb. Muszą to być potrzeby nadzwyczajne.

Zobacz: Ciąża a praca w godzinach nadliczbowych

Limity godzin nadliczbowych

Liczba godzin nadliczbowych przepracowanych, ze względu na szczególne potrzeby pracodawcy nie może przekroczyć dla poszczególnego pracownika 150 godzin w roku kalendarzowym. W ciągu doby pracownik nie może pracować więcej niż 5 godzin nadliczbowo, wynika to z konieczności zachowania w każdej dobie 11 godzin nieprzerwanego odpoczynku. W związku z tym pracownika może pracować 13 godzin, czyli 8 godzin wynikających z obowiązującego go wymiaru czasu pracy i 5 godzin nadliczbowo.

Zobacz serwis: Praca