Kiedyś zachowanie ciągłości pracy było warunkiem koniecznym uzyskania m.in. świadczeń emerytalnych. Obecnie zachowanie ciągłości pracy rozumianej, jako brak przerw pomiędzy świadczeniem jednej pracy a drugiej niczemu nie służy. Większe odstępy pomiędzy okresami zatrudnienia mogą być jedynie źle widziane podczas procesu poszukiwania pracy przez potencjalnego pracodawcę, który może uważać taką osobę za kiepskiego pracownika mającego problemy z wykonywaniem obowiązków po dłuższej przerwie, albo też za kogoś słabo wykwalifikowanego skoro tak długo borykał się ze znalezieniem nowego stanowiska.

Praca za granicą.

Niezmiernie często zdarza się, że pracujemy w ojczystym kraju przez jakiś czas, a następnie trafia nam się propozycja podjęcia pracy za granicą, również na podstawie umowy o pracę. Zdobywamy nowe doświadczenia, ale postanawiamy mimo wszystko wrócić, często z najróżniejszych względów. Co w takim przypadku z tzw. ciągłością zatrudnienia?

Zobacz: Na jakiej podstawie zatrudniani są pracownicy samorządowi?

Praca w krajach członkowskich.

Obecnie, gdy Polska przynależy do Unii Europejskiej, a praca podejmowana jest w państwie przynależącym do niej pracownicy korzystają z prawa do swobody przemieszczania się, którego jednym z filarów jest prawo do równego traktowania pracowników. W związku z powyższym ciągłość zatrudnienia powinna być jak najbardziej zachowana. Okres pracy za granicą w takim przypadku oczywiście zalicza się do stażu pracy, od którego zależy wymiar urlopu wypoczynkowego.