Zgodnie z art. 152 § 1 Kodeksu pracy pracownikowi przysługuje prawo do:
• corocznego,
• nieprzerwanego, (wyjątek-urlop może być podzielony na części, ale tylko na wniosek pracownika, i przynajmniej jedna część urlopu powinna trwać minimum 14 dni kalendarzowych)
• płatnego urlopu wypoczynkowego (za czas urlopu pracownikowi przysługuje wynagrodzenie takie, jakie by otrzymał gdyby w tym czasie pracował i dotyczy to stałych jak i zmiennych składników wynagrodzenia)

Pracownik nie może zrzec się prawa do urlopu.

Nabycie prawa do urlopu

Pracodawca jest obowiązany udzielić pracownikowi urlopu w tym roku kalendarzowym, w którym pracownik uzyskał do niego prawo.

Rodzaje urlopów wypoczynkowych:

1. podstawowe - przysługują wszystkim pracownikom po przepracowaniu określonego czasu pracy,
2. dodatkowe - przysługują niektórym grupom pracowników zatrudnionym w warunkach uciążliwych lub szkodliwych dla zdrowia

Wymiar urlopu zależy od stażu pracy i wynosi:

• 20 dni - jeżeli pracownik jest zatrudniony krócej niż 10 lat,
• 26 dni - jeżeli pracownik jest zatrudniony co najmniej 10 lat.

Wymiar urlopu dla pracownika zatrudnionego w niepełnym wymiarze czasu pracy ustala się proporcjonalnie do wymiaru czasu pracy tego pracownika, biorąc za podstawę wymiar urlopu (20 lub 26 dni), niepełny dzień urlopu zaokrągla się w górę do pełnego dnia.

Zobacz również serwis: Pracownik przed sądem

Do okresu pracy wlicza się następujące okresy ukończonej nauki:

• zasadniczej lub innej równorzędnej szkoły zawodowej - przewidziany programem nauczania czas trwania nauki, nie więcej jednak niż 3 lata,
• średniej szkoły zawodowej - przewidziany programem nauczania czas trwania nauki, nie więcej jednak niż 5 lat,
• średniej szkoły zawodowej dla absolwentów zasadniczych (równorzędnych) szkół zawodowych - 5 lat,
• średniej szkoły ogólnokształcącej - 4 lata,
• szkoły policealnej - 6 lat,
• szkoły wyższej - 8 lat.