Polskie prawo pracy nie zabrania nawiązywania więcej niż jednego stosunku pracy, a taki stan rzeczy powiązany jest ściśle z zasadą wolności podejmowania zatrudnienia. Poza pewnymi wyjątkami dotychczasowy pracodawca nie musi wyrażać zgody na podjęcie dodatkowej pracy.

Ważnym elementami, jakie muszą zostać zachowane, aby przepisy prawa pracy dotyczące ochrony interesów pracownika były przestrzegane to zachowanie dobowego i tygodniowego czasu pracy oraz odpoczynku.

Dwie umowy o pracę z tym samym pracodawcą.

Kodeks pracy nie zawiera wyraźnego zakazu zawierania dwóch umów o pracę z jednym pracownikiem przez tego samego pracodawcę. Jednakże takie rozwiązanie jest dopuszczalne tylko w przypadku, gdy rodzaj pracy jest wyraźnie inny niż uzgodniony i wykonywany w podstawowym czasie pracy. Gdyby nie byłoby tego zastrzeżenia pracodawca naruszałby przepisy o czasie pracy, zwłaszcza te odnoszące się do pracy w godzinach nadliczbowych.

Dwa stosunki pracy u jednego pracodawcy niosą za sobą podwojenie jego obowiązków. Powierzenie innej rodzajowo pracy wymaga, aby pracownik w ramach drugiego stosunku pracy posiadał osobne i adekwatne orzeczenie lekarskie, przeszedł szkolenie bhp, został poinformowany o ryzyku zawodowym i zasadach ochrony przed zagrożeniami oraz przysługującym mu wymiarze urlopu, długości okresu wypowiedzenia umowy, obowiązującej dobowej i tygodniowej normie czasu pracy. 

Zobacz: Jakie są zasady nieodpłatnego zatrudniania skazanych?